Yakışıklı değil ama sempatik!.. (Yazılan her şeye inanmayın!..)
Herkes gibiyim.
(“Feri kaçmış iki göz birbirine sarılmış iki titrek dudaktan ibaret suratım.” Yunus Özyavuz)
Müziğe, teknolojiye, kısmen edebiyata ve felsefe taşına önem veririm.
Aslına bakarsanız yazmayı çok severim; genelde şiir yazarım, ama düzyazıya benzer. Arının iğnesi kalemim, kağıdım alerjik vaka…
(“ Yapma!.. Harcama ömrünü bekleme ölümü,
Yenilme ayağına dolanan hayata;
Duy beni benim sesimi, ürkme-tutma kendini
Ağlamakla silemezsin acıyı-kederi
Yenemez engelleyemezsin kaderi…” Baris Atilgan [from Kendimi Bulamaz Oldum (20.05.2003])
Hayata gülen gözlerle bakmaya özen gösteren, iletişim kurmayı seven ve yeni karakterlerle tanışmaya bayılan bir kişiliğe sahip olduğum söylenebilir, ancak evimde yalnız geçirdiğim birkaç saat benim için hiç bir şeyle değişilmeyecek kadar değerlidir...
İnsanlarla olan ilişkilerinde saygıya büyük önem veren ve hayatta hiç bir şeyin insanları kırmaya değecek kadar önemli olmadığını düşünen biriyim, bu görüşü hayat felsefesi olarak benimsediğim söylenebilir... Ya da sadece pozitif olmaya çalışıyorum, diyelim. (Huzur benden özür dilemeli…)
Sıcak kanlı olduğu kadar çekingen, soğuk kanlı olduğu kadar karamsar, cesaretli olduğu kadar yılgın, güvendiği kadar zarar gören, düşündüğü kadar ağlayan... Kimdir bu?.. Barış Atılgan... (“Bu metropolde eşgalimdi eşkiya” Abluka Alarm)
Çevremizde farklı olduğunu düşünen, fakat benzer özellikler sergileyen insanlar var… Ama ben bazen aşırı farklı, bezen de sıradan birisi olduğumu düşünüyorum… Sanırım bunun sebebi kimi zaman duygularımla, kimi zaman da mantığımla hareket etmem. Belki de içgüdülere kulak vermek gerek. (Fizikte her etki karşılığında bir tepki üretir, insan da öyledir…)
İnsanların dini, kültürü, statüsü, ırkı ve fiziksel görünüşü nasıl olursa olsun, ayrım yapmaktan ve önyargılı davranmaktan kaçınırım. Kısaca; insanları önemserim… (Yaptıkları hariç…)
Sıradan bir yaşamsa önem verilen, kalıb hazır… Ancak öncelikli olarak dikkate alınması gereken, sahip olunan düşüncelerdir… Bilmem siz ne dersiniz.
İnsanların düşüncelerini tahmin etmeye çalışın, her zaman hayal edin… Kendiniz olarak ve bir başkasının gözüyle… İnsanlar hakkınızda ne düşünüyor, hiç düşündünüz mü?.. Sezmeye çalışın, hakkınızda yapılan yorumlar sizi daha az şaşırtacaktır. Karalama değilse tabi.
Günün sonunda yaşadıklarımı gözden geçirdiğim zaman; düşündüklerim ve hissettiklerimle, yaptıklarımın farklı olduğunu görüyorum. Hayatımı istediğim gibi yaşayamadığımın en büyük örneğidir bu… Ben beni tanıyamıyorum, istediğim gibi olamıyorum; artık kimi şeylerden sıyrılmak istiyorum… Ama bunun ne gibi şeyler olduğundan bile bihaberim… Ama gerçekten istemeseydim böyle olur muydu… Belki de tam da istediğim gibidir her şey, hata varsa sorumlusu benim; ironik değil mi...
(“ Kendi hikayemi yazdım farklı biçimde,
İçinde kaldım sert esen rüzgarin, hikayenin en sert yerinde,
Farklı duygular içinde ve bambaşka biçimde…” Baris Atilgan [from What Is Love (22.09.2005)]
Pişmanlıklarım hep çekingenliğimden kaynaklı… Cesaretliyim, ama açık sözlü değilim… Yanlış olmasın karalama ve iftira bana çok uzak, kastetdiğim şey kolay açılan biri olmadığım. Fırsatları bu yüzden değerlendiremiyorum… Yüz yüze diyaloglarda bunun zararını çok gördüm, istekleri ertelemek neyse de, fırsatları ertelemek; pişmanlığa sebep oluyor. Söylenmeyen sözler, gümüş tepside sunulan fırsatların kaçmasını sağlıyor. Kaçırdığım fırsatlar bir daha karşıma çıkmadı. Belki aynı şeyler şimdi olsa gene aynısını yaparım, ama kesinlikle söylenmesi ya da yapılması gereken bir şey varsa o an söylenmeli veya yapılmalı.
İnsanların kendini anlatması yanlış gibi… Bir insanı tanımak için; umutlarını, tepkilerini ve hislerini, karamsarlığının nedenini, mutlu olabileceği şeyleri, alışkanlıklarını, özellikle neleri göze alabileceğini bilmek gerekir… Bu da mümkün olamayacağına göre; bir insanı yüzde yüz tanıyabilir miyiz.
Anlaşabildiğimiz birini tanıdığımızı zannederiz, arkadaşınızı bırakın, kardeşinizi bile tanıyamazsınız. Çünkü onun verdiği kararlar her zaman beklediğiniz gibi olmayabilir.
Tabi bunlar benim düşüncelerim; herkes katılmak zorunda değil, kavramları birbirine karıştırmayın ve anlamaya çalışın.